Wybory do zgromadzenia narodowego odbyły się 19 stycznia 1919 roku. Zgromadzenie zebrało się po razu jednego zwierzchni 6 lutego w środku Weimarze. Wybrano to miasto ze względu na demonstracje do wnętrza Berlinie, które mogły zagrażać bezpieczeństwu plus niezależności deputowanych. Głównym zadaniem zgromadzenia było wypracowanie również uchwalenie konstytucji wprowadzającej w środku procedura prawny forma rządów demokratyczny.
Istotny współpraca do projektu nowej konstytucji wniósł lewicowy wolnościowiec również późniejszy minister spraw wewnętrznych Hugo Preuß. Jeszcze w ciągu wojny przedstawił mąż propozycję modyfikacji obowiązującej w takim razie konstytucji Rzeszy dodatkowo na wskroś to uchodził zbyt przeciwnika państwa autorytarnego także zadeklarowanego demokratę. W uzasadnieniu swojego projektu napisał: "Lud niemiecki dać w zamian na zdolny do samookreślenia naród niemiecki, po razu jednego najważniejszy w środku niemieckiej historii zrealizować podstawową zasadę: siła państwowa trzeba do narodu – oto jest rozum przewodnia niemieckiej konstytucji z Weimaru..." Ta wypowiedź pokazuje, jakie nadzieje pokładano do wnętrza nowym ustroju państwa oraz jego konstytucji.
Projekt wywołał tymczasem ożywione dyskusje pośrodku rozmaitymi obozami politycznymi, dlatego że bez mała wszystkie elementy polityczne dawnego Cesarstwa traciły znaczenie, na wskroś co nowa ustawa zasadnicza przedstawiała sobą wielce głęboką cezurę historyczną.
31 lipca 1919 ustawa zasadnicza została przyjęta w środku swojej ostatecznej formie, oraz 11 sierpnia podpisana na wskroś prezydenta Friedricha Eberta. Rząd uznał ten dzień zbytnio wolny dzień narodowe.
Konstytucja miała natomiast styl demokratyczny, była natomiast wskroś wielu traktowana jak wypracowany na wskroś przeciwne sobie obozy kompromis, co utrudniało identyfikację z konstytucją. Z drugiej strony ustawa zasadnicza wprowadzała regulacje, które miały zapobiegać próbom jej obalenia poniekąd na wskroś narodowych socjalistów.
Zobacz: Konstytucja weimarska